به گنجشک‌های ایوان می‌گویم : کمی گُل و صد روز بهار این همه قیل و قال ندارد آنها هنوز " تـــــــــو "  را ندیده‌اند ...  

بهار، طلوعی است برای آغازی دیگر .. سپیده و لبخند، همراه می‌شوند با بهار ، با شکوفه‌های مُعطر و غنچه گل‌های رُز ، دهان باز می‌کنند به آشتی با خوشبختی .. بهار می‌آیــد ؛ با چمدانی پُـر از شکوفه و لبخند ، چشم‌هایش، آمیزه خورشید و ابر ؛ و دلش آینه‌بندان سبزه و باران

حواس شهر پَرتِ شب عید و بـرف و باران است .. ولـــــی حواس من آغشته به عطر " تـــــــــو " ...  

دریا وسعت آبی روح پاک توست ! نوای تو شکوفه‌های بهاری را به گل مبدل می‌کند و رودخانه‌ها همه‌ی نوای خوششان را از نغمه‌ی دلنشین تو می‌گیرند .. آبروی نمازهایم، تسبیحات توست ؛ سی و سه بار چنگ بر دامان معبود زدن ، به احترام تو ، دعایم را مستجاب خواهد کرد ...   &nbs

یاس‌ها عطرشان را از بوی تن تو به عاریت می‌گیرند ، شبنم، گل واژه اشک‌های توست .. ای شقایق دشتستان صبوری ؛ ای نرگس عشق ؛ تو شمیم گل محمدی و رایحه گل نسترنی .. مـــــــــــادر ، تو از همه گل‌ها زیباتر و از همه آنها خوش بوتری ، در سالروز یاد تو ، عطر همه گل‌های شکفته نثار و

هر بار " تـــــــــو " را می‌بینم دلـــــم باران بی چتر می‌خواهد فکر می‌کنم ، خدا " تـــــــــو " را  از آتش آفریده ...  

هر پنجره‌ای زیباست اگر " تـــــــــو " میان قاب آن طلوع کنی ...  

من نه اهل بارانم نه بــاد نه عاشق زمستان ، نه تابستان من هوایی را دوست دارم که متبرک باشد به نفس‌های " تـــــــــو " ...  

بـــانــــــــــــوی مـــن مرد نبوده‌ای تا بدانی سرت بر روی بازوانم امنیت " تـــــــــو " نیست آرامش من است ...  

هر روز عاشقانه‌تر می‌نویسم تا همه تب کنند در حسرت داشتن معشوقی شبیه " تـــــــــو " ...  

به " تـــــــــو " که میرســم مکـــث می‌کنـــم انگـــــار در زیباییــــت‌ چیـــزی را جــا گذاشتـه‌ام مثـــــلاً در صــــدایت آرامــــــش  در چشـــــم‌هایت زندگــــــی و ...  

خواب‌ها تمام می‌شوند " تـــــــــو " امّا رؤیای بی اننهای منی ...  

دیووُنه‌ی، چِشمای مِشکیتم دیووُنگی هم عالمی دارِه   چِشمای " تـــــــــو "، اُفتاده بِه جُونم دست از سر من بَر نمیداره   دور از " تـــــــــو " قلبم خیلی آشوبِه بُودن کِنارت خیلی جَذابه   اوُنقَدِ

عاقبت غائله خوابید و دل آرام گرفت !  شهر از شیر خدا یار دلآرام گرفت      شهادت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها تسلیت

نامت را که می‌برم در گلدان صدایم نیلوفری وا می‌شود تا در عطر سادۀ عشق رؤیایی در من تعبیر شود ...  

" تـــــــــو " فردایی همان که قرار است بخاطرش زنده بمانم ...  

هیچ‌ وقت تو را ترک نمی‌کنم حتی اگر توی این دنیا نباشم ! بانوی من هر وقت به دوست داشتن فکر می‌کنم ابدیت و تمامی شب‌ها با نام " تـــــــــو " بر سینه‌ام سنجاق می‌شود. می‌دانی؟ می‌دانی از

اگر پادشاه بودم شک نکن صدای  خنده‌ات را سرود ملی می‌کردم ...  

سفر به فضا سفینه نمی‌خواهد " تـــــــــو " بگو دوستت دارم ، فضا با من ...  

یادت باشد دوست داشتنم هنوز بوی باراڹ و کاهگِل می‌دهد بوی مداد جویده شدهٔ کودکی‌ام بوی گلبرگ‌های گل محمدی لای قرآڹ مڹ " تـــــــــو " را قد انگشتان دو دستم "دوســـــتت دارم "