دریا که آغوش "تـــــــــو" باشد من شــناگری میشوم مُبتدی ! مـــــرا رهــــا کــن بـُـگذار غَرق شَوم در این دریــای پـُـر احســاس ...

بیا با هم هر روز عشق را زندگی کنیم یادمان نرود طعم نگاههای ترمان.. بیا هر روز که بیدار میشویم .. پنجره دل را بگشاییم فریاد بزنیم: ای عشق سلام!!!! روزت بخیر!!!! بیا اجازه ندهیم عادت بیاید توی روزگارمان جا خوش کند و بخندد همچنان به ما زندگی را تکرار نکنیم زندگی را زندگی کنیم بی بهانه!! هر صبح آغاز شوی...

نمی‌دانم !! چرا وقتی دلم هوایت را می‌کند. نفس کشیدن فراموشم می‌شود. انگار ، دلم تاب هوای دیگری را ندارد ...    

 "تـــــــــو" می‌دانی  حتی اگر کنارم نشسته باشی  بـاز هم دلتنگ تـوأم  حالا ببین اگر نباشی ،  نبودنت با من چه می‌کند...  

چه لذتبخش است .. آنگاه که به خانه میروی در را باز میکند نگاهش میکنی در آغوش میگیردت گونهات را میبوسد .. مثلِ یک دوست مثلِ یک رفیق قدیمی مثل یک عاشق .. وارد خانه میشوی هجومِ هوایِ آغشته به نفسهایش نفست را به شماره میاندازد کنارت مینشیند چشم از تو بر نمیدارد این یعنی اینکه تو را میخواهد میفهمی ، و از ...

هنگامه دمیدن امید است، امروز .. زمانی که خورشید، گیسوانش را بر شانه‌های صبح می‌ریخت ، عطر سلام ، در کوچه‌های روز فراگیر ‌شد .. پس، سلام بر تو ، که رنگ بنفشت قصه این روزهای من شد !! و قصه این بود .. همه آمدند .. از برای امید .. از برای ایران

شرابِ چند سالِ است نـــامــتــــ !؟ به زبان که می‌آورم ، مست می‌شوم !...  

ملکه قلبم ؛ هر وقت کنار " تـــــــــو " می‌نشینم  دستان خدا را در دستم و خانه خدا را در حوض چشمانت می‌بینم پادشاه " تـــــــــو " ماندن کار سختی است ، باور کن ...  

کم کم گرد و غبار نارنجی رنگ غروب ، بر سر و روی کوچه‌ها و خانه‌های شهر، بال می‌افشاند. زیر سقف تمام خانه‌ها، نسیمی عاشقانه جاری است ! دل‌های مؤمن، خدا را بر سر سفره‌های افطار ملاقات می‌کنند. هر چند سفره‌ها مهیا هستند ، اما

" تـــــــــو " مثل درخشش خورشید گرمی " تـــــــــو " مثل شکر خیلی شیرینی " تـــــــــو " مثل خودت هستی و بخاطر همین است که من دوستت دارم ...  

مـُــقـصــر خــودم هستم کــه عـــــــــــاشــقـت شــدم وگـــرنــــــــه هـیـــچ آدمِ عــاقـلـی دل بــــه فــــرشــــتــــه نـمی‌بـنـدد ...  

خـــیـالـت همیشه با من مثل چُــرتِ صبحگاهی ست ! همه‌اش با خودم می‌گویم فقط پنج دقیقه دیگر !...  

و من نیایشی گرم در نجوای شبانه‌ات می‌شوم با فانوسی از جنس بهار که روشن می کند تمام تاریکیت را ...  

مثل قرص ماه در لیوان آب آسمان شب که آرام است ، یعنی قرص اعصابش تویی ...  

پـــــــــــــــرواز را دوســــت دارم وقـتــــی از ارتفاعــــات لبانــــــت به عمــــق آغوشـــت سقـــوط می‌کنــــم چـــه سقــــوط دلنشینی راستــــی .. می‌دانستی پــــــــــــــرواز را تـــو یـــادم دادی !!...  

در شناسنامه ازلی‌اش نــام بــــرادر، نــه ! که ولی را چنان بر غیرت عاشقانه مُهر کرده‌اند که حتی ستاره‌ها هم غبطه نور جمالش را دارند. و دست‌هایش بی تردید ، کلید درهای بسته عالم و گره گشای گره‌های کور است. میلاد ماهتاب

پاییز یا زمستان چه تفاوتی دارد ؟ حضورت ، صدایت ، نفس‌هایت و گرمی دستانت بهاری می‌کند سرزمین مرا ...  

شب‌ها بیشتر می‌خواهمت نه این که روز نخواهم نــــــه اما حسادت ماه برایم جالب است ...  

رَد این عطر را می‌گیرم و می‌آیم ، یا به " تـــــــــو " می‌رسم .. یا سر از بهشت در می‌آورم !...  

وقتی نگاهم میکنی انگار از کُنج پِلکت قند میریزه من پیش تو آروم آرومم هر ثانیم از عشق لبریزه خوشبوترین عطری که می‌شناسم بُوی نَم بارون رو موهاته از چی بگم وقتی که میدونی دنیای من مابین دستاته ...